Wie braai, ek of jy?

De dagen vliegen echt. We zijn nu al twee weken ver en heb al het gevoel dat we bijna moeten terugkeren naar België. Gelukkig is dat maar een gedacht.Dit weekend stond in het teken van het sociale (nacht)leven in de stad waar ik verblijf. Vrijdag waren onze buren uitgenodigd op een braai bij mensen die ze hadden leren kennen het eerste weekend dat ze hier verbleven. Hun huis lag buiten het centrum, in de iets rijkere buurt van Bloemfontein. Gepakt met vlees en bier (zo werken de barbecues hier nu eenmaal) kwamen we binnen in een studentenhuis dat eerder iets weg had van een crib van een of andere hollwoodster. Een zwembad is hier niet abnormaal, maar een zwembad in een studentenhuis is toch redelijk decadent vond ik. Hier woonden elf studenten samen, maar zeker het dubbel aantal mensen was aanwezig voor een gezellig feestje. Uiteraard is iedereen net zo nieuwsgierig als ons als het over andere culturen leren kennen gaat. De eerste dingen dat ze je vragen is wat je van Zuid-Afrika vindt. Dit beantwoord ik meestal met ne vrij algemene ´mooi land´ of ´warmer dan België´ waarna het rap overgaat naar ´and how is it overseas´ zo dat er toch altijd wel een gesprek ontstaat. Een paar mensen die daar waren, dachten er zelfs aan om in Leuven te gaan studeren binnen een paar jaar, wat we ze natuurlijk hebben aangeraden. Stilaan begon iedereen in te pakken om naar de volgende plek van vertier te vertrekken. ´Die Mystic boer´, een keet die je ook bij ons zou kunnen vinden. Feestmuziek, drank,… het enige verschil is dat er bij ons nog meer zwart volk rondloopt dan hier. De zwarte bevolking heeft hier zijn eigen uitgaansleven, maar ik denk niet dat we dat ooit gaan zien. Een onderhoudend feestje werd het, zonder veel meer… De volgende dag hadden we afgesproken met Cecilia om naar de ´boeremarkt´ te gaan. Haar Chinese vriendin reed met ons naar een plek iets buiten Bloem. Veel was er niet te zien. Enorm veel rommel voor heel weinig geld. Uiteraard ook de typische Zuid-Afrikaanse spullen maar niets gekocht. ´s middags waren we uitgenodigd op de pic nic van Bianca. Zij vertrekt volgende week naar Amerika om daar the American Dream te gaan nastreven. Haar plannen zijn groots. Maar ik vermoed dat ze rap terug in haar geboorteland zal staan. De pic nic viel jammer genoeg in het water door een hevig onweer dat losbarste boven de stad. Gelukkig was het van korte duur en konden we droog naar de rugbymatch ’s avonds waar we tickets voor hadden gekocht.  De Bloemfontein Cheetahs speelden tegen de Leeus in het mooie, maar nog niet helemaal afgewerkte Vodacompark. Ik had meer toeschouwers verwacht, maar de 10.000 (blanke) die er waren, beleefden de match heel intens. Iedereen heeft een truitje van zijn favoriete ploeg aan en als er gescoord wordt gaan alle vlaggen de lucht in. Na 30 seconden stond de thuisploeg al op 5-0 dankzij een mooi uitgespeelde kans. De sfeer zat er goed in. Rugby betekent hier billtong (gedroogd vlees als snack) en bier, veel bier… De wedstrijd ging gelijk op, maar op het einde trokken de Lions jammer genoeg toch aan het langste eind (22-
23). De Cheetahs zijn de regerend kampioen in Zuid-Afrika. Nu was de match niet voor het nationaal kampioenschap, maar voor de Super 14. Dit zijn de veertien beste ploegen uit Zuid-Afrika en Nieuw-Zeeland. Zeker de moeite om te volgen. Het afscheidsfeestje van Bianca ging ’s avonds verder in Barba’s. Een ander danscafé waar de jeugd zich volledig geeft in het weekend. Hier verkopen ze ook Stella, dus wordt dit hoogstwaarschijnlijk mijn nieuwe thuis in het weekend. De vrouwen hier zijn zonder meer de grootste tuttemiekes die ik ooit gezien heb, met hakken van minstens tien centimeter en een laag make-up van ongeveer dezelfde dikte. De gasten vinden dit geweldig, ikzelf ben nog niet zeker… De volgende dag waren we andermaal uitgenodigd op een braai. Deze keer bij een collega van Stien. Zondagmiddag is het de gewoonte om de familie ook uit te nodigen en lekker te eten. Hier zaten we dan tussen tien nieuwe Zuid-Afrikaanse mensen die ons bestookten met vragen over Europa en België. Vooral de jongste dochter was geïnteresseerd in onze gewoontes. Alleen had ze niet zo goed opgelet tijdens de lessen aardrijkskunde. Ze wist het verschil tussen België en Berlijn niet helemaal en dacht dat Europa een land was….Gelukkig gaat ze ons informatie bezorgen over wat we zeker moeten doen in Zuid-Afrika, want dat land kent ze dan weer wel. We kregen meelpap voorgeschoteld met een speciaal sauske. Een traditioneel gerecht wat zeker te pruimen viel. Het was de beste maaltijd die ik in dagen gegeten had.Om u een idee te geven over de braai in Zuid-Afrika: YouTube: Braai Etiquette (met dank aan Wim) Zoals reeds gezegd. Dit weekend ging volledig naar amusement, niet naar werken of school. Deze week zal dat wel moeten gebeuren.  Foto’s op: http://www.flickr.com/photos/tominza/