Hakuna Matata
februari 24, 2008
Een heel andere situatie hier ´thuis´. Jin Hua (oftewel Cecilia) is vrijdag terug naar China vertrokken, en Andreas, nog maar is nen Duitser, heeft haar plaats ingenomen. Veel kan ik nog niet zeggen over ´de nieuwe´ omdat hij enkel nog maar in zijn kamer gezeten heeft en het hier denkik niet echt leuk vindt. Studeren interesseert hem niet echt. Hij kwam naar hier om het land te bezoeken, maar hij heeft geen korte broek mee en ook geen rijbewijs, good luck to him.Er zijn ook twee nieuwe Belgische meisjes aangekomen, maar ook die twee heb ik nog niet veel gezien. Zij hebben nu vakantie en maken van de gelegenheid gebruik om Cape Town te gaan bezoeken, iets wat bij ons in de paasvakantie op het programma staat. We hebben Bloemfontein weer wat beter leren kennen door nog meer musea te bezoeken. Ook voor mijn stage is dit vrij belangrijk. Ik moet te weten komen wat de stad allemaal te bieden heeft. Met die reden heeft mijn promotor mij ook in contact gebracht met het hoofd van de opleiding ´toerisme´ aan de CUT. Deze week wordt waarschijnlijk een drukke week wat betreft werken voor mijn stage, maar ik mocht tot nu toe nog niet echt klagen, dus let´s go for it. Ondertussen ga ik met Marc, onze gebuur, twee keer in de week squashen om de conditie een beetje op peil te houden. Ik heb gehoord (en ook een beetje gezien
) van mensen die hier eerder verbleven, dat ze na drie maanden toch wel wat kilokes bijgekomen waren omwille van het vlees, de alcohol en de luie levensstijl, hier laat ik mij niet aan vangen… Ons weekend zat weer goed gevuld. Vrijdagavond was het weer rugby (de laatste wedstrijd die ik kan bijwonen jammer genoeg). De Cheetahs verloren de wedstrijd in de allerlaatste seconde, maar ik ben fan: zowel van de sfeer, de sport als van de locale ploeg hier. Zaterdag was het weer tijd om the wildlife van het warmste continent te gaan ontdekken. Soetdoring Park lijkt een beetje op Willem Pretorius, alleen is het kleiner en zouden er hier leeuwen, cheetahs en zebras leven, en het lag maar 20km van Bloemfontein. We vertrokken na een heel korte nacht (omwille van een kleine omweg via Mystics van het stadion naar huis na de rugby) om 7uur ´s ochtends richting het park. Het begon goed als ik meteen een groep apen spotte op zo´n 15 meter. Nog geen kwartier later hadden we al zebra’s beet. Wat een schone beesten, en om ze in groep te zien, echt knap. Maar het hoogtepunt moest nog komen, the king of the jungle (hier wel in iets drogere omgeving). Deze katachtigen zaten afgezonderd van de andere beesten, maar het concept bleef hetzelfde…rij met je auto door het park, betreden doe je op eigen risico. Na vijf minuten rijden en zoeken onder bomen en plaatsen met schaduw (het was echt belachelijk warm) stopte plots de auto. Net naast de weg lagen drie leeuwinnen en een leeuw rustig te soezen. Op nog geen meter van onze auto, ff schrikken toch. Gelukkig waren zij dit al gewend en konden we rustig foto´s maken. Het volgende doel was de cheetahs, het symbool van de Vrystaat. Een groep van vijf lag in een ander gedeelte van het park en ook die beesten hebben we gevonden, al lagen zij iets verder en was het moeilijker om foto´s te pakken. Nog steeds moe, maar heel voldaan keerden we terug naar huis. ´s Avonds hadden we natuurlijk geen zin meer om te koken en besloten we dus om op restaurant te gaan. We wisten dankzij Derek, de man van het nationale museum, een goed restaurant te vinden. De Porsches en BMW´s voor de deur verraadde de prijsklasse van het restaurant…dachten we. Superlekker eten voor, naar onze normen, redelijk weinig geld. Voor een voorgerecht, hoofdgerecht en wijn was het nog geen 20 euro. Niet iets voor elke week natuurlijk, maar mij gaan ze daar terugzien. Ondertussen moet onze was en onze plas ook gedaan worden en hebben zondag dan maar eens gekuist. Donderdag hadden we te kampen met een klein maden-probleemke in de keuken, maar dat is ondertussen al opgelost. Ook het eten maken en kleren wassen lukt al aardig. Ik pluk nu de vruchten van de korte kooklessen voor mijn vertrek.
al het beeldmateriaal uiteraard op http://www.flickr.com/photos/tominza
Je allerlaatste zin over de kooklessen worden in dank aanvaard.
Dat jij zo diervriendelijk en onbevreesd de jungle in trekt is een openbaring. Ik zie je nog altijd springen voor een kleine spin.
Misschien moet ik ook maar eens naar gindere komen, want je drankesbatimenten worden steeds frequenter. En mijn extra kilo’s die loop ik er zo af (vandaag 75 kg op de weegschaal)
Op de foto’s te zien zijt ge toch nog geen gram verdikt Tommeke, ‘k ben wel jaloers op al je avonturen in de jungle, wie had gedacht dat gij u nog in dieren zou interesseren ?
Ja jong, mijn jaloersheid mindert er niet op als ik dat hier allemaal lees ze. Ik zou zeggen dat als ge toch verdikt zijt we samen met Dirk dan wat mee kunnnen gaan lopen, want ik kan er ook enkele kwijt. Pas toch maar een beetje op met Simba en co eh, want sinds de dood van Mufasa is hij toch ni meer dezelfde ze….
Jah Mufasa… daar wil ik liefst niet meer teveel aan herinnerd worden (r.i.p.)… Amaai tom, da ziet er goed uit! Pas wel op, die “katachtigen” zijn niet zoals robby, zij doen niet alsof en kunnen weldegelijk prooien vangen. Als het geen gezichtsbedrog is meen ik toch hier en daar enkele nieuwe grammekes te kunnen bezichtingen (?). Maar dat zijn alleen maar tekenen dat ge het daar goe van neemt, en dat kan ik enkel maar aanmoedigen!
Tot mails
XXX
Seg floere,
Wat is er daar allemaal aant gebeuren man? Gy zit daar een maandje en ge komt al opt nieuws in België